سلام مطالب این وبلاگ همه حرفهای نگفتنی هستند که سر از ابتذال گفتن فرود نمی آورند و بغض هایی که خواسته و ناخواسته سکشتند و فریادهایی که هنگام عبور از کوچه های بی کسی سر دادم و کسی آنها را نشنید ...هیچ کس به کوچه های تنهایی من قدم نگذارد ..
و عشقی که می سوزاند مرا و دودش از سینه ام بیرون می رود و خاکسترهایی را که هر روز باد می برد و عشق سوخته دوباره پوست می گذارد و آتشش بیشتر و بیشتر می شود...
تقدیم به او که همه زندگی من است به قلک های کوچک حیات که قلب های بشر را سالها محبوس آن کرده .... و عشقی که درون آن قلک هاست ..